Używane Kombajny zbożowe

Krótka historia kombajnów zbożowych

Kombajn zbożowy jest maszyną rolniczą, która służy równocześnie do koszenia i młócenia zboża, a więc do prac, które dawniej wymagały zastosowania kilku samodzielnych maszyn (żniwiarek, młockarń, wialń). Stąd też pochodzi nazwa – od angielskiego "combine", co oznacza "łączyć".
W czasach przed mechanizacją rolnictwa prace przy żniwach wykonywano sierpem lub kosą , młócono zaś cepami. W 1786 r. została wynaleziona stacjonarna młocarnia napędzana przez kierat. Pierwsza żniwiarka została skonstruowana w 1826 r. przez szkockiego pastora Patricka Bella. Pierwsza snopowiązałka zasilana przez ciągnik powstała zaś w 1926 w niemieckiej fabryce Kruppa.
Historia właściwych kombajnów samojezdnych rozpoczęła się w 1834 r. w USA.
Hiram Moore i James Hascall zbudowali maszynę, która kosiła, młóciła i oczyszczała ziarno, ale potrzebowała 40 zwierząt pociągowych. Mechanizm młócący i czyszczący napędzało jedno z kół.
W 1886 r. inny Amerykanin, George Stockton Berry, skonstruował pierwszy kombajn parowy. Maszyny do zbiorów stały się jednak popularne dość późno – w amerykańskim rolnictwie w latach 20., a do Europy dotarły jeszcze później.

Kilka danych charakterystycznych i zastosowanie kombajnów zbożowych

Samojezdny kombajn zbożowy ma napęd na przednie koła, które są większe od tylnych kół kierujących. Jego zespoły robocze to heder (zespół żniwny), młocarnia i zespół czyszczący. Oprócz kombajnów samojezdnych występują także ciągnikowe (półzawieszane lub przyczepiane).
Zespół żniwny podczas pracy jest zawieszony z przodu kombajnu. Składa się z nagarniacza, mechanizmu tnącego, podajnika ślimakowo-palcowego i przenośnika pochyłego. Między zespołem żniwnym a młócącym znajduje się chwytacz kamieni, do którego wpadają zagarnięte przypadkowo kamienie i inne twarde przedmioty.
Poprzez przenośnik ścięte źdźbła trafiają do zespołu młócącego, na który składa się bęben z cepami i klepisko. Wymłócone ziarno spada przez szczeliny klepiska na podsiewacz, a reszta ziarna ze słomą dostaje się na wytrząsacz, gdzie są rozdzielane.
Kolejnym etapem obróbki ziarna jest oddzielanie go od zanieczyszczeń w zespole czyszczącym, który składa się z podsiewacza, kosza sitowego i wentylatora. Lekkie zanieczyszczenia zostają usunięte na podsiewaczu przez strumień powietrza z wentylatora, cięższe – na dwóch sitach.
Na tym etapie są też przechwytywane niewymłócone kłosy i kierowane z powrotem do bębna.
Zanieczyszczenia są wyrzucane na zewnątrz kombajnu, a oczyszczone ziarno jest transportowane przenośnikami do zbiornika.
W zależności od rodzaju, stopnia dojrzałości i wilgotności zboża, stopnia jego zachwaszczenia ukształtowania terenu można regulować różne parametry pracy kombajnu: wysokość koszenia, predkość pracy, położenie nagarniacza, prędkość obrotową bębna młócącego, kierunek i prędkość strumienia powietrza w zespole czyszczącym i inne.

Producenci kombajnów zbożowych

Glówni swiatowi producenci Główni światowi producenci kombajnów to Case IH, Caterpillar, Claas, Deutz-Fahr, Fendt, Gomselmasz, John Deere, Massey Ferguson, New Holland i Rostselmasz. Do 2001 r. polski kombajn Bizon był produkowany w Fabryce Maszyn Żniwnych w Płocku, obecnie należącej do Case New Holland.